گروه های آموزشی ابتدایی شهرستان رودان

به نام خدا

                                 چرا تنبیه؟

تنبیه در اصل مجازاتی است در مورد شخص خاطی تا او را بیا گاهاند و از خطا دورش بدارد و در نهایت به راستی و راه صواب سوقش دهد.

اگر از والدین و معلمان مدارس بپرسیم استفاده از تنبیه برای تربیت کودکان یک روش مناسب است یا خیر ، اغلب پاسخ منفی خواهند داد.مع الاسف در برخی موارد شاهد تنبیه شدن کودکان توسط والدین و یا معلمان آنان هستیم .

تنبیه اصولا یک روش بازدارنده است .ضمن آنکه اثرات تربیتی بسیار اندکی دارد اما ممکن است به سهولت تبدیل به یک روش ضد تربیتی شود.

فرزندان  و دانش آموزان  ما هم آماده پذیرش توصیه های هدایت گرانه ما هستند و هم قلبی رقیق و جسمی لطیف دارند که تنبیه قبل از هدایت و تربیت آنها ، باعث آزردگی و پژ مردگیشان خواهد شد.

و شرط عقل و طریق محبت نیست بخاطر بی توجهی و عدم اطلاع از راه صحیح تربیت، بدست خود جسم و دل آنان را بیازاریم.

متاسفانه تنبیه در نظر برخی از اولیاء و مربیان(بسیار اندک) به عنوان شیوه ای کار ساز در امر تعلیم و تربیت شناخته شده است و بعضی از ایشان تنبیه فرزندان و شاگردان خو د را الزامی می دانند و هیچ نکته ای را بدون آزار تنبیه به آنها یاد نمی دهند.

امروزه یکی از دستاوردها جدید آموزشی ((احترام به شخصیت کودک ))است و این را الزامی می دانند . مسلم است هرچه بیشتر به شخصیت کودکان و شرایط سنی شان توجه شود آنها را تربیت پذیرتر می کند.

در تربیت نسل جدید توجه بیشتری باید نشان دهیم که مبادا روح کودکان  که چون آینه پاک و شفاف است  بر اثر ندانم کاری های ما از صراط مستقیم منحرف شود .

اکنون عواقب ناشی از تنبیه بدنی به صورت فهرست وار بر می شماریم:

تنبیه بدنی ،بچه را دروغگو بار می آورد .

به حیله گری و ریا کاری وارد می کند .

علاوه بر صدمات جسمی ، رنج و تحقیر به دنبال می آورد .

افسردگی و بیماری عصبی ایجاد می کند .

بچه را لجباز می کند .

کودک را گوشه گیر می کند  .

باعث کند ذهنی می شود.

حس  کنجکاوی و ابتکار  عمل را در بچه از بین می برد.

بچه را بی اراده و نسبت به اطرافیان بی تفاوت می سازد.

اطمینان و اعتماد به نفس را در بچه می کشد.

در بچه ایجاد تنفر می کند .و او را عبوس بار می آورد.

شادیها را در بچه سرکوب می کند.

اضطراب دائم را در بچه دامن می زند.

شهامت و غرور کودکان را از بین می برد.

کودک را پرخاشگر می کند.

سر پیچی و نافرمانی را در کودک شدت می دهد.

به کودک می آموزد بدون هیچ چون و چرایی تسلیم شود .

احترام و اعتماد کودکان را نسبت به بزرگتر ها سلب میکند.

کودک را محزون و اندوهگین می کند.

و....

نهایتا تنبیه به سلامت روحی و جسمی کودک ضربه می زند.   (( منبع چرا تنبیه –دکتر عبد الله مجوزی))